Salih… Ne gördün?

GÖZ DİKKATİN NAMLUSUDUR

1-Dinlerken bütün bedenin kulak kesilir de

2-Dikkatle bakarsa zihnin göz bebeğin olur

3-Evrene açılan penceredir

4-Çevrelidir ki ışığı toplayabilsin

5-En büyük uçurum gözdür, düşenin parçası dahi bulunmaz

Gözdür cihanı gezer de gönül biriynen olur” der ozan.

Gözcüsü olursun cihanın. Gözlem yapar, kayda geçersin. Doğayı nişanlayan dikkat kurşunu, gözden çıkar. Gider, hedefini bulur ve oradaki rengi, şekli avlayıp sana getirir.

Al gözüm, seyreyle Salih… Ne gördün kurudan yaştan, anlat hele…

Terazinin kefeleri de gözdür… Birine okkayı ötekin darayı koyarsın. Her göz, diğerine eşit durursa, adalet sağlanır ancak.

Göz; çukurdur da. Çevrelidir. Çevrelenmiş, sınırlanmıştır. Eğer öyle olmasaydı, ışığı toplayamaz, yansıtamaz, biriktirip zihne gönderemezdi.

Evin odalarından söz ederken kaç göz (oda) olduğu zikredilir.

Göz, dikkatin namlusudur. Dinlerken bütün bedenin kulak kesilir de deruni bakarken tüm zihnin gözbebeğin olur.

Göz; evrene açılan penceredir. Bu yüzdendir ki insan ve hayvan bedenindeki delik, nasıl ki evreni zihne ulaştırır, topraktan sızan suyu damağımıza getiren deliğe de göze deriz.

Yeryüzünün gözüdür göze…

 CİHANA ÖTEKİNİN GÖZÜNDEN BAKABİLİR MİSİN?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir