Dalga sonrası hasar tespiti

DENEYİMİN 5 KAZANIMI

1-En sert ama en iyi öğretmendir

2-Önce sınav yapar sonra ders verir

3-Dalgalı denizde bize sağ kalmayı öğretir

4-Zaman, dünün deneyimini bugüne taşır

5-Sınarsın, yanılırsın, öğrenir ve yanılmazsın

Deneyim bize kitaptan değil, hayattan gelir. Arapçası tecrübedir ve dilimizde deneyim ile aynı ağırlıkta kullanılır..

Deneyim, sert bir öğretmendir ve önce sınav yapar sonra ders verir. Bu da onu maliyetli kılar.

Bilinen ama tutulmayan nasihat şudur; “tecrübe edilecek o kadar çok hata var ki başkalarının deneyimlerinden yararlanın.” Ancak yararlanılmaz ve deneyimlenerek öğrenilirler.

Zaman, dünün deneyimlerini, bugünün koşullarında yarına aktaran olaylar getirir bize…

Kimimiz bunu önceden tahmin eder, ona göre hazırlık yaparız. Kimimiz üzerimizden geçince, hasar tespiti ardından deneyimlenmiş bilgiye ulaşırız.

Gelecek; tıpkı dalgalı bir denizde yol alan tekne içinde üzerimize doğru gelir. Eğer onu kafadan karşılar isek, dalganın üzerine çıkar, onu aşarız. Ancak onu bordadan alırsak, alabora olur, başkalarının deneyimine ilham oluruz.

Deneyim, uzmanlığa giden yoldur. Denersin, yanılırsın, yine denersin bu defa yanılmazsın. Günün sonunda deneyim sahibi; uzman olursun.

       DENEYİM KAZANMAK İÇİN NE BEDEL ÖDEDİN?

DEVAMINI OKU

Abartı dürüst insanların yalanıdır

ABARTMANIN 5 BULGUSU

1-İnsan neyi eksik hissederse onu abartır

2-Abartı, kıvamını yitirmiş gerçekliktir

3-Dürüst insanlar da abartabilir

4-Geçici bir illüzyondur

5-Yere göğe sığdıramadığın bir ‘hoşçakala’ sığıverir

Eğer biri sıkça “abartmıyorum” diyorsa, bil ki abartıyordur.

Eğer biri sıkça “gerçekten” kelimesini kullanıyorsa, gerçeği abartıyor demektir.

Hak etmeyeni abartanlar, hak edeni küçümsüyor demektir.

Biri size değer veriyor fakat bunu abartıyorsa, büyük ihtimalle sizi kaybedecektir.

Zira, abartı, gerçekle yüzleşince eriyen mum gibidir. Üstelik abarttığı gerçeği de itibarsızlaştırarak yapar bunu.

Yapmacık tutum, abartıyı da içerir. Tevazuu abartanlar, kibir sahipleridir. “Dünyanın en mütevazı insanı benim” cümlesindeki gibi…

Zira abartılı tevazu, ardındaki kibri saklamayı başaramayacaktır.

Abartmak; yalancıların yöntemidir. Sözü zayıf ise yemin ile destekleme ihtiyacı doğar.

Yemin, abartıya dair en net işarettir. Eğer bir kişi yemin ediyorsa, ağzından çıkan cümleler, abartılı olacaktır.

Burada abartı; gerçeğin taşan kısmıdır ve değeri yoktur.

          GERÇEĞİ ABARTMADAN SÖYLEMEYİ DENESEN?

DEVAMINI OKU

Feraset sahibi olmak

SEZGİLERİNİ YABANA ATMA

1-İçine doğanlara kulak kabart

2-Sezgilerini kullanmayı öğren

3-Feraset senin sigortandır

4-Aklına fazla güvenme

5-Kalbini de kararlarına ortak et

Feraset aklın kapıcısı hatasavardır.

Feraset, sağduyuyu ifade etmek için çok özel bir kelimedir ve sağduyudan fazlasını içerir.

Doğuştan gelen ve herkesçe aynı biçimde duyulanı dile getiren ortak duyuş. Common Sense…

Öğretilmemiş ama öğrenilmiş… Gözlemler sonucu insanın içinde oluşan ve doğuştan gelen kavrayış gücüyle işlenen bilgelik

Yüksekçe bir binadan atlamadan da öleceğini bilirsin. Deneyimlemen gerekmez.

Zihninde buna dair a priori kabilinden ön yargı vardır ve buna feraset deriz, sağduyu, sezgi deriz.

Hal böyle olunca önyargıları eleştirmek yerine, 1-işe yarayan ve 2-maliyeti yüksek diye ayırmak, daha uygun olur.

Günün pratiğinden süzülerek gelen pek çok bilgi, deneyim, gözlem; sağduyu kabında birikir ve bunları kullanan insanlar, feraset sahibi olur.

Ferasetin bir nimeti de fayda üretmesidir. İş tulumu giymiş bir dahi, sorun çözen bir yönetici, durugörü sahibi bir bilgedir.

Aklın kapıcısı, şüpheli fikirlerin güvenlik bariyeri, hatasavardır. Ferasetini yitiren, hata yapacaktır.

    SEN ANLAYIŞI, SEZGİLERİ YÜKSEK BİRİ MİSİN?

DEVAMINI OKU

Sen niye dürüstsün?

SİLGİ DİYARINDA KALEM OLMAK

1-İş etiğine uyan kurnazlığa sapmayan

2-Yasal davranınca enayi yerine konulmayan

3-Dürüstlerini hırpalamayan toplum olmalı

4-Dürüstlük olması gerekendir

5-Yanlış olan dürüstü enayi zannetmektir

Şener Şen; ‘Namuslu’ filminde, söyleniyor; ‘En namuslu sözler, en namussuzların dilinde…’

Biz namusu, dürüstlük olarak alıp günümüzde olan bitene göz gezdirelim;

Acaba dürüstlük niçin bu kadar değerli hale geldi?

Zaten normal olan dürüstlük değil midir? Madalya mı takmalı dürüste?

Sorun, etik olmanın, namuslu tutumun, dürüstlüğün rekabet zaafı gibi algılanmasında…

Vergisini zamanında ödeyeni, aflarla enayi yerine koyar, hazine arazisini işgal etmeyip yasal davrananı ahmak sayarsan, borcuna sadık olanı; işini bilmez kabul edersen, çalıp çırpmayana değersizleştirirsen dürüst nadir olur.

Şener Şen filmde parasını soyguncuya kaptıran bir mutemedi canlandırır. Çevresi, ailesi dahi onun dürüst olabileceğini düşünmez. Parayı zimmetine geçirdiğini savunurlar. Üstelik bu inançla ona olan itibarları artıverir.

Namussuz diye bilinmek bir anda tüm ilgiyi üzerine toplar.

Yıllardır onu hakir görüp alay edenler saygıda kusur etmez. Gerçeğine kimseyi inandıramaz parayı çalmış gibi davranır.

   SENCE DÜRÜSTLÜK NEDEN ENAYİLİK OLUVERDİ?

DEVAMINI OKU

Başarı içselleştirmektir

İÇSELLEŞTİRMENİN 5 YARARI

1-Tüm benliğinle benimsersin

2-Sorunun özüne vakıf olursun

3-Çözüm kendiliğinden şekillenir

4-İçtenliğinle parıldarsın

5-Başarı artık kaçınılmaz hale gelir

İçselleştirmek; benimsemek, üzerinde laf söyleyebilmek, kullanmak ve günlük diline almak. İçselleştirmek severek yapmak demektir.

Kendinden bir parça haline getirerek

Öğrenmenin, ilerlemenin hamurunda içselleştirmek yatıyor. İşte bu nedenle tekrarlar yapılır.

Bazen bir söz üzerine saatlerce düşünülür, yaşamın içerisinde var olabilmenin, kendine yabancılaşmadan kendin kalabilmenin olurudur.

Sorunları,içselleştirerek çözersin. Bir çocuk öğrenme yetilerini içselleştirerek geliştirir. Bir ülke ekonomisini kendi değerlerini içselleştirerek yukarı taşır, kalkınabilir.

Önemseyen insan içselleştirir. Yavaşlamanın, ivme kaybetmenin, aksamaların, engellerin tereddüt ve şüphenin tahribatını ortadan kaldırabilen, başarıyı içselleştirmiştir.

Modernite, insanın kendi orjinalliğinden utanmasıdır derler. Böylesi bir modernite, taklit başarının ifadesidir.

Kendi öz değerleriyle örtüşmeyen, fikrini zikri, zikrini de fikri haline getirmeyen, sürdürülebilir başarıdan uzaklaşacaktır.

       İÇSELLEŞTİRİP ÇÖZEMEDİĞİN DERDİN VAR MI?

DEVAMINI OKU

Kaldırıp atma, tamir et

TAMİRİN 5 KAZANCI

1-Bozulanı atmak işin kolayı

2-Zor ve değerli olan onu tamirdir

3-Doğayı bozunca o bizi kaldırıp atmıyor

4-Kriz; yenisini almayı zorlaştırdı

5-Sürdürülebilirlik için tamirat şart

Dünya her yaşadığı krizde dönüyor ve nasıl tamir oluruma bakıyor.

Tamir; canlandırma, yeniden inşa etme, onarmadır.

Zamanın ruhu, tamir yerine yenilemeye doğru evirilmiştir.

Tamirci ilgi alanları, olabildiğine daralmış araba bile tamir yerine yenilemeye yakın gelmiştir.

Hele ki elektrikli ev aletleri ve elektronik başta olmak üzere pek çok eşya, bozulduğunda tamircinin yolunu tutarken şimdi hurdacıyı, çöplüğü boyluyor.

Oysa küre; daha sürdürülebilir bir dünya için tamircileri baş tacı yapmaya doğru gidiyor.

Doğa, sürekli tüketim yerine, ‘tamir ol, yenilen’ diyor. Bizim de
yok etmek üzere olduğumuz tamircilerimizi hatırlamamız gerekebilir.

Artık TV’lerde nasıl tamir edilir programları var.

Elbiseni nasıl yamalarsın?. Ayakkabına nasıl ökçe takarsın? Marketten nasıl ucuz alışveriş yapılır? Porsiyon nasıl küçülür?

Az yiyin tasarruf olur. Markaya bakmayın esiri olursunuz

Enflasyon denilen kavram, halkın elinde tamir, sanayicinin elinde şişik ciro, bankacının elinde dönmeyen kredi, çiftçinin elinde katlanan borçlar oluverir.

         BOZULANI TAMİR ETMEYİ DÜŞÜNMEZ MİSİN?

DEVAMINI OKU

Dilemek ve dilenmek

DİLEMEK İLE DİLENMENİN 5 FARKI

1-Dilemek, Allah’tan istemektir

2-Dilenmek, kuldan talep etmektir.

3-Dilemek; iki avuç açarak olur

4-Dilenmek; tek elle avuç açarak

5-Veren el alan elden üstündür

Kuldan isteme; verirse minnet, vermezse zillet.

Allah’tan iste; verirse nimet, vermezse hikmet.

Dilemek ile dilenmek aynı kökten gelse de bir ‘n’ harfi, çok şeyi değiştiriyor. Kimden dilediğine dikkat etmeli insan.

İki elle dilemek, duadır, Allah’tan istemektir, dilemedir.

Tek elle istemek; kuldan dilemektir, dilenmek, dilenciliktir.

Zira kul verse minnet altına girersin, vermezse zillet olur yani horlanırsın. İki elle istemek, verilse de verilmese de olumlayabilirsin.  Duan kabul olur; nimete erişirsin. Duan kabul olmaz ise bunda bir hikmet var dersin, düşünürsün.

Dilemek, sahip olmaya giden yolun başlangıcıdır. Bilinir ki dilek tutarken dikkat etmeli… Riski; gerçekleşmesidir.

Bu yüzden denir ki hayırlı olanı dilemeli insan… İste, verilir. Kendin için olduğu kadar başkası için de iste.

Ancak bu sayede toplumsal barışı sağlar, bencillik, haset, kıskançlık gibi hastalıkların da koruyucu hekimliği sağlanmış olacaktır.

Elbette kuldan da istenir de bunu sürgit olursa, konfor oluşturur ve konfor çürütür, insanı dilenci yapar. Dikkat!

         DİLEK TUTARKEN DİKKAT EDİYOR MUSUN?

DEVAMINI OKU

Ezberi arar olduk

KAYIP KUŞAK MI GELİYOR?

Eğitim Türkiye’nin kanayan yarası…

Hiçbir öğrenci, başladığı sistemle okulunu bitiremedi.

Eğitim reformu ise hayata geçiş sürecinde yığınca dirençle karşılaşıyor.

Peki, neticesi ne olacak?

Cumhuriyet ne zaman ilan edildi? Ta ilkokuldan itibaren öğretilen bilgilerden biri. Bayramını kutlarız, coşkusunu yaşarız ve 29 Ekim diye biliriz. Bu, bir bakıma ezbere dayalı eğitimin bize kazandırdıklarıdır.

Ancak yeni nesil; ‘Cumhuriyet ne zaman ilan edildi?’ sorusunun cevabını bilmiyor. 23 Nisan diyen var 19 Mayıs diyen…

Hatta Noel diyene dahi rastladım. Yıllarca ezbere dayalı eğitime karşı çıkarak proje odaklı eğitim yapalım dedik. Midye midesini ezberlemeyelim de hayatta işimize yarayacakları bilelim dedik. Ama geldiğimiz noktada; ezberi dahi arar olduk.

Karekökü üniversiteli dahi unuttu. Çocuklar çarpım tablosu ezberlememiş.

Kıbrıs Türkiye’nin kuzeyinde olduğunu iddia edecek kadar da özgüven(!) sahibiler üstelik.

Ezber kuşağı dahi şimdiki kayıp nesilden daha donanımlıydı. Soru şudur; bu yapışkan cehalet ile nasıl başa çıkacağız?

Bilmeyen, bilmediğini de bilmeyenler ile nasıl bir yarın inşa edilir? Merak etmeyen, öğrenmeye direnenlerle başımız belada…

    YAPIŞKAN CEHALETLE NASIL BAŞA ÇIKABİLİRİZ?

DEVAMINI OKU

Matematiği sevdirmeliyiz

HESAPSIZLIĞIN SONU HÜSRANDIR

1-Matematik her yerde ama onu sevmiyoruz

2-Karekök unutuldu

3-Pi sayısı uzaylı

4-Çarpım tablosu dökülüyor

5-Dört işlem dahi zayıf

Matematiği sevdiremezsek uygarlıkla hesabımızı kesiveririz.

Tabii ki önce biz sevmeliyiz ki çocuklara sevdirebilelim.

Matematik; biçimlerin, sayıların ve niceliklerin yapılarını, özelliklerini, aralarındaki bağıntıları tümdengelimli akıl yürütme yoluyla inceleyen ve aritmetik, geometri, cebir gibi dallara ayrılan bilimin adı…

Eğitimi, çocukluktan başlar mezara dek sürer. Ancak okullarımızda en az sevilendir.

Matematik bilmeyen uluslar; hayatı çevreleyen ilişkileri bilemez, okuyamaz. Hesapsız adımların sonu uçurum olur.

Etrafımızı kuşatan hayata bakın; her şey matematiktir.

Ancak biz onu sevmiyor, sevdirmiyoruz. Misal karekökün önce neden gerekli olduğunu unuttuk, sonra da hesabını

Çarpım tablosunu dahi bilmeyen nesiller sosyal medyada beğeni rekorları kırabiliyor. Pi sayısı sanki bize marstan gelmiş uzaylı gibi…

Matematikten nefret eden nesil ile değil uzaya, lavaboya dahi gidemezsin.

Bize matematiği sevdirebilen öğretmenler gerek.

Biz de matematikte iyi olmalıyız. Aksi halde birileri kolayca hesabımızı keser.

      ONU SEVMEYECEK NE YAŞAMIŞ OLABİLİRSİN?

DEVAMINI OKU

Övme övülme şehveti

ŞEHVETİN 3 TÜRLÜSÜ

1-Cinsel şehvet; eline diline beline dikkat!

2-Yeme içme şehveti; sağlığına dikkat!

3-Övme övülme şehveti; Nice imparatorlukları yıkmıştır.

Haddi aşan övgü tahrip eder.

Övgüyü abartma ki yalakalığa dönüşmesin.

Methetmek (övmek) bir insanı, başarıyı; güzel sıfatlarla kuşatmak demektir.

Eğer methedilen bu sıfatları taşıyor ve buna layık ise sorun yoktur. Hatta “hakkını vermek” güzel bir tutumdur, iyi sıfatları teşvik gücü vardır.

Ancak layık olmadığı halde methedilmeyi istemek, kişiyi içten içe zehirleyen bir hastalığa dönüşüverir.

Methedilme illetine kapılanın sonu; peşi sıra kuyruğa giren, olası başarısızlıkları ve hatalarıdır.

Kendisini dev aynasında görür, iltifat bağımlısı olur ve bunu görenler onu övgü kurşunuyla vuracaktır.

Övülme kadar, övme arzusu da abartıldığında hastalığa dönüşür.

Buna riya (yaranma) denir ve övülen kişiyi de yoldan çıkaran neticeler doğurur.

Dikkat edin; övülme kadar övme de bir tür ruhsal şehvettir. Birbirinizi överken abartmayın.

Övmek, bir diğerini boğazlamaktır. Haddini aşan övgü, hataları görünmez kılar, düşmanı sinsileştirir, bedeni çürütür.

Daha fazla övgüye bağımlılık geliştirir. Erdemi yok etmek istiyorsan, sahibini, sürekli öv.

       ABARTIRSAN; ÖVGÜ MÜ OLUR RİYAKÂRLIK MI?

DEVAMINI OKU