Vermek vicdan için mi?

ALMAK İSTİYORSAN ÖNCE VERMELİSİN

Dua almak, sevgi almak,

insan olmanın hazzını almak…

Ver ki sen de bir gün alanlardan olabilesin.

Biriktirdiklerin değil, paylaştıkların senindir…

Dilenciye para veren biri, eğer bunu; alana duyduğu merhamet ile yaparsa, adına sadaka deriz.

Sadaka ömrü uzatır derler… Sadaka vermek, sadakaya muhtaç olmama duasıdır aslında… Ancak dilencinin duygu sömürüsüyle veriyorsa, buna “vicdan yıkama” diyoruz.

Hayır değeri var mıdır bilinmez ama şık değildir. Alan için de veren için de şık değildir. Bana göre bir insanın canından gayri verebileceği en değerli şeyi; zamanıdır. Zira bir tek o, yeniden üretilemez ve yerine konulamaz.  Vermeyi kıyaslayacak başka bir yüce makam yoktur.

Vatan için canını, sevdiğin için ömrünü, çocuğun için sevgini, işin için gayretini, toplum için geleceğini verirsin.

Birine bir şey verdiğimden dolayı kaygılandığım anlarım hep, alanın yararına olup olmadığı bilinmezliğidir.

Vermek; almanın en zarif yoludur. Dua almak, sevgi almak, insan olmanın hazzını almak… Ver ki sen de bir gün alanlardan olabilirsin. Almak istiyorsan önce ver!

       SEVDİĞİNE ZAMANINI VEREBİLİYOR MUSUN?

twitterpinterestlinkedinrssby feather
DEVAMINI OKU

Şimdi doğru zaman

ZAMAN SANDIĞINDAN DA GEÇ

Doğru zaman diye bir şey yoktur.

Çünkü zaman; doğru veya yanlışla ilgilenmez.

Akıp geçerken farkına varmazsan,

senin için yanlış zaman olur.

Zamana bıraktığını sonsuza dek yapamayabilirsin.

Zaman, bir daha yerine konulanamayandır. Akıp geçer…

Ya yaşarsın ya da sonsuza dek ıskalarsın. Tıpkı hayat gibi…

Zaten hayatı temize çekemezsin, çalakalem karalanmaz…

Zaman; verilir, tanınır, çalınır, harcanır, kollanır, kazanılır, öldürülür, alınır, bırakılır, ayrılır. Ama bitince yinelenmez.

Bugünün işini yarına bırakan, aslında sonsuza dek erteler. Çünkü yarın; kendi içeriğiyle gelecektir ve dünden artana fazlaca yer bırakmayacaktır. Şimdi, o işin tam zamanıdır.

Necip Fazıl; ‘zamanın tıktıkları… Güder yaratıkları…’ der.

Ozan Oktay Atas; daha öfkelidir; ‘Ulan zaman! / Kulak ver de iyi dinle / doğduğumdan beri uğraşıyorsun benimle / Yavaşlayacak yerde, çabucak geçtin / Hızlanacak yerde neredeyse durmayı seçtin / Şimdi de yolun sunundaki bu çıkışsız inişte / Bari arkamdan itme! / Gidiyoruz işte…’

Zamana dair şairene tespitleri, Şeyh Galib’e bağlayalım; ‘Gün geçti ferdâyı ko saat bu saat dem bu dem…’

Dün geçti, yarın gelir mi bilinmez. saat bu saat, an bu an.’

       ACABA NELERİ BUGÜNDEN YARINA ERTELEDİN?

twitterpinterestlinkedinrssby feather
DEVAMINI OKU

Evde zaman yönetimi

ZAMANIN TIK TIK’LARI

GÜDEN, YARATIKLARI…

Korona sürecinde günler mi uzadı?

Yoksa bize kalan zaman, fark edilir mi oldu?

Sokağa çıkma yasağında;

Boş zamanı yönetmeyi öğrenmek gerekiyor.

Korona bizim zaman algımızı farklılaştırdı. Sokağa çıkma yasağı, ‘bana kalan zaman’ ile ne yapacağımı sorgulatıyor.

Zamana hakim olanın kural koyduğu bir zamanda yaşıyoruz. Pek çok zengin insanın “zaman fukarası” olması, boşuna değil. Hayatın kalitesi üretimin verimliliği bu kavrama bağlı.

Tarım toplumunda zaman, “mevsim” en fazla “gün” demekti. Eski saatlerin yalnızca akrebe sahip olması boşuna değil. Daha sonra yelkovanı, 130 yıl önce de saniyeyi işin içine kattık. Zira zaman, giderek değerli hale gelmeye başladı.

Zamanı, farklı kültürler, farklı algılar. Örneğin İsviçre‘de bir toplantı, akreple yelkovanın belli bir rakam üzerine gelince başlar, başka bir rakama gelince biter. Oysa Orta Doğu‘da, randevulaştığınız gün bile buluşamayabilirsiniz de.

Türkiye, zaman yönetiminde ciddi sorunları olan bir ülke.

Hele ki salgın şartlarında, yönetmemiz gereken ne çok boş zamanımız olduğunu fark ettik. Öncesinde işe, okula gidiş, trafik vs. zamanımızı alıyordu. O da bize kaldı. Şimdi bize düşen boş zamanı yönetmek…

BOŞ ZAMANIN VAR MI?

twitterpinterestlinkedinrssby feather
DEVAMINI OKU