Yürüdüğün yola dikkat
YOLCUYU YOLA DÜŞÜREN
YOLUN BİZZAT KENDİSİDİR
1-İnsan; gitmekten yaratılmıştır
2-Kendine bir uzak bul, ‘sen olmayan’ ve git!
3-Kolunda saat elinde pusulan olsun
4-Yol kadar yönündür seni menzile götüren
5-Yol açık, yola çık…
Yol; bir amaca ulaşmak için başvurulan çâre, yöntem, Gidiş ya da davranış biçimi, tutumdur.
Yol bulursun, çare üretirsin.
Hile, tuzak kurarsın, çok kötü yol bilirsin.
Kötü yola düşeni, yollu diye damgalar toplum.
Veya davranışı tutumuyla başkasının o işi yapmasına örnek olur insan.
Yeni yol açarsın ardından gelenlere…
Yolsuzluk, yoldan çıkma halini anlatır.
“Doğru gidirem hakime yolum düşme / az yiyirem hekime yolum düşmir.”
Yol alırsın bir alanda mesafe kat edersin, ilerlemiş olursun.
Vesile olur, bir şeye yol açarsın.
Sebebi sen olursun o yolun varacağı menzilin.
Bir yolunu bulur, yöntemini keşfeder, inceliğini sezer, usulünü bilirsin.
Yolcuyu yola düşüren, yolun bizzat kendisidir, menzil değil.
Görünen köy kılavuz istemez ancak tekerlek kırıldığında yol gösteren de çok olur.
Fuzuli kılavuzluk…
Yol ayrımına gelir insan yoldaşıyla…
Yola çıktıklarını, yolda bulduklarına değiştiren, yolundan ve yoldaşından oluverir.
Yürüdüğün yola dikkat et; varışın orası olacaktır.
TUTTUĞUN BU YOLDA SENİ BEKLEYEN NEDİR?
DEVAMINI OKU